5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Tutuklulukta geçecek süre” başlıklı 102. maddesinde, şüphelinin ve sanığın tutuklulukta geçireceği azami süreler düzenlenmiştir.

“Yasaklanmış hak” kavramı; kişinin işlediği suç sebebiyle, bir kısım haklarından mahkeme kararı veya özel kanunlarla getirilen hükümler gereği, süreli veya süresiz olarak mahrum bırakılmasını ifade etmektedir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 142 ila 147. maddelerinde; vergi suçlarında arama, elkoyma ve incelemeye dair özel hükümlere yer verilmiştir. VUK m.142’de; mükellefin vergi kaçırdığına dair emareler bulunması halinde, mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama tedbirine başvurulabileceği, bunun için vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların lüzum görmesi ve gerekçeli bir yazı ile sulh ceza hakiminden arama kararı talep etmesi, sulh ceza hakiminin arama kararı vermesi zorunluluğu düzenlenmiştir. VUK m.147’de ise; bu Kanunun aramaya ilişkin bölümünde açıkça yazılı olmayan hallerde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun arama ile ilgili hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesinin 16. fıkrasında sayılan suçlardan dolayı verilmiş ağırlaştırılmış müebbet hapis cezaları hariç, bir suçtan hapis cezasına mahkum olan hükümlülerin ceza infaz kurumunda bulundukları süreçte “Hükümlerin değerlendirmesi ve iyi halin belirlenmesi” başlıklı İnfaz Kanunu m.89 hükümleri dikkate alınarak, her ceza infaz kurumunun idare ve gözlem kurulları tarafından en geç altı ayda bir değerlendirmenin yapılıp, hükümlünün ceza infaz kurumunda iyi halli olup olmadığının raporlanması gerekmektedir.

11. Yargı Paketi olarak bilinen, toplam 40 maddeden ibaret 7571 sayılı Kanun yürürlüğe girdi. Aşağıda bu Kanunda yer alan 27. madde, “İnfazla İlgili Yeni Düzenlemenin Uygulanma Şekilleri” ve “Değişikliğin Yol Açtığı ve Uygulamada Karşılaşılabilecek Sorunlar” başlıkları altında incelenecektir.