Bu yazımızda; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Önödeme” başlıklı hükmünün 1. fıkrasının (b) bendi uyarına hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak belirlenecek miktar bakımından lehe kanunun nasıl tespit edileceği incelenecektir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188. maddesinin 3. fıkrasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunun düzenlendiği, bu hükme uyuşturucu veya uyarıcı madde verilenin veya satılanın çocuk olması halinde, veren veya satan kişiye verilecek hapis cezasının en az 10 yıl yerine 15 yıl hapis cezası olarak 2014 yılında bir ekleme yapıldığı, her ne kadar 188. maddenin başlığı ticaret kavramına yer verse ve bu hükmün gerekçesinde de yine ticaretten ve kazanç elde etmeden bahsedilse de, uygulamada şahsi kullanımın, bu amaçla satın almanın, kabul etmenin veya bulundurmanın TCK m.191’de tanımlandığı görülmektedir.

Bu yazımızda; özelleştirilen kamu bankalarında çalışan personelin ceza sorumluluğu bakımından hangi sıfatı haiz olacağı, icra ettikleri görev kapsamında kamu görevlisi olarak sorumlu tutulup tutulamayacağı, ilgili yargı kararları çerçevesinde incelenecektir.

Bu yazımızda; 07.03.2025 tarihli yazımızda ele aldığımız konuyu ilgilendiren ve başvurucu hakkında İstinaf Mahkemesi tarafından verilen beraat hükmü ile birlikte verilmiş tahliye kararına itiraz edilmesiyle tahliye kararının kaldırılması ve hukuka aykırı şekilde verilen tutuklama kararı nedeniyle kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlal edildiği iddiasını inceleyen 12 Mart 2025 tarihli, 32839 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 12.12.2024 tarihli, 2020/3067 bireysel başvuru numaralı Anayasa Mahkemesi kararı değerlendirilmiştir.

Resmi ve özel belgede sahtecilik suçları; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 ila 210. maddelerinde tanımlanmış olup, 204 ila 206. maddelerde resmi belgelere dair hükümler, 206 ve 207. maddelerde özel belgelere dair hükümler ve 210. maddede de resmi belge hükmünde belgelere dair hükümler düzenlenmiştir.