Ecem Ağca

Under Turkish law, the most common types of capital companies used for commercial activities are limited liability companies and joint stock companies. Both company types are regulated under the Turkish Commercial Code No. 6102 (“TCC”) and share a key characteristic: shareholders are generally liable only up to the amount of capital they undertake to contribute to the company. Nevertheless, there are substantial differences between the two structures in terms of incorporation and shareholder structure, capital system, shareholder relations, management, share transfers, and investment processes. These distinctions make it particularly important for foreign investors, start-ups, and businesses with growth potential in Türkiye to carefully evaluate which structure better suits their needs.

Türk hukukunda ticari faaliyetlerin yürütülmesi bakımından en yaygın sermaye şirketi türleri limited şirket ve anonim şirkettir. Her iki şirket türü de 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (“TTK”) kapsamında düzenlenmiş olup, ortakların sorumluluğunun esas olarak şirkete koymayı taahhüt ettikleri sermaye ile sınırlı olması bakımından benzerlik göstermektedir. Bununla birlikte; kuruluş ve ortaklık yapısı, sermaye sistemi, ortaklık ilişkileri, yönetimi, pay devri ve yatırım süreçleri bakımından önemli farklılıklar içermektedir. Bu farklılıklar özellikle Türkiye’de faaliyet göstermeyi hedefleyen yabancı yatırımcılar, start-up girişimleri ve gelişim ve büyümeye açık iş modelleri bakımından limited şirket ile anonim şirket arasındaki farkların dikkatle değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır.

Yargıtay tarafından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. ve 29. Hukuk Daireleri arasında, telekonferans yöntemiyle gerçekleştirilen arabuluculuk sürecinde son tutanağın düzenlendiği tarihin; imzaların tamamlandığı tarih mi yoksa anlaşamama hususunda mutabık kalınan tarih mi olduğu konusunda verilen kesin nitelikli kararlar arasında ortaya çıkan uyuşmazlığın, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu’nun istemi üzerine, Yargıtay tarafından giderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay tarafından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 55. Hukuk Dairesi arasında, ihtiyaç nedeniyle tahliye davalarında dava şartı olan zorunlu arabuluculuk başvurusunun, dava açma süresinden önce yapılıp yapılamayacağına ilişkin verilen kesin nitelikli kararlar arasında ortaya çıkan uyuşmazlığın, Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu kararı üzerine giderilmesine karar verilmiştir.